Door Rob Baetens

Karlijns moeder ziet dingen die er niet zijn, hoort stemmen in haar hoofd en is erg achterdochtig. Een beetje overspannen, denkt de dokter eerst. Maar Karlijns moeder verliest steeds meer de controle over haar gedachten en gevoelens. Ze wordt opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. De psychiater stelt de diagnose: Karlijns moeder lijdt aan schizofrenie.

Karlijn is dertien als haar moeder schizofreen blijkt. We volgen twee jaar van ontreddering en ontregeling in het gezin. Tevens zien we hoe de leden ervan de draad van het eigen leven weer pogen op te pakken. Karlijn, op wie het verhaal zich focust, verliest ook haar vriendinnenkring. Gelukkig wijst een begrijpende lerares haar op familie-van-psychiatrische-patiëntenverenigingen, aldus de bedoeling van het boek realiserend.

Hoewel soms treffend formuleringen zijn gevonden en de radeloos makende situatie wel uit de verf komt, maakt het boek een onbevredigende indruk. Het is onhandig verteld, sommige gebeurtenissen en personages zijn er met de haren bijgesleept, er wordt erg opzichtig naar hulporganisaties verwezen. We komen er niet echt achter wat schizofrenie nu eigenlijk is en er is wat veel psychiatertaal. Zelfs fragmentjes uit Karlijns eigen dagboek lijken niet authentiek. Een sympathieke poging om de problematiek bespreekbaar te maken. Betrokkenen zullen er vast iets aan hebben, maar voor buitenstaanders is te veel in het pogen blijven steken. Bevat een inleiding door een kinder- en jeugdpsychiater.