Door Guurtje Leguijt

Maarten voelt zich anders. Anders dan zijn tweelingbroer, die altijd alles beter doet en die op een normale school zit. Maarten is vaak boos. Vooral als de dingen niet gaan zoals ze zijn afgesproken. Als leuke uitstapjes plotseling niet doorgaan bijvoorbeeld. Op zulke momenten zou hij weer een baby willen zijn: wiegend in een warme kinderwagen. Mamma begrijpt gelukkig waarom hij niet gelijk vertellen kan wat hem zo boos maakte: eerst moet het een beetje leeg worden in zijn hoofd. Maarten heeft ook moeite met anderen die boos worden, dan loopt hij weg. Hij is bang voor kinderen die hem pesten. Hij is eigenlijk bang voor heel veel dingen. De wereld is ook zo druk om hem heen: hij hoort zoveel geluiden door elkaar. Andere mensen kunnen iets wat ze niet willen horen tenminste een beetje wegduwen. En al die drukte om hem heen maakt hem in de war. Hij noemt het "heibel in z'n hoofd". Maarten wil eigenlijk graag naar het RIAGG. Maar hij durft niet zo erg. Maar als hij eenmaal daar is, valt het erg mee. Op een dag merkt hij dat andere jongens van zijn leeftijd ook ergens bang voor zijn. Maar dan durft Maarten opeens iets wat de anderen niet durven.

Een aardig boek, waarin de gevoelens en gedachten van vooral Maarten en ook van zijn ouders en Marijn beschreven worden. Daardoor kan de lezer met Maarten meeleven en begrip voor hem opbrengen. Het is jammer dat het onduidelijk blijft of Maarten bij de Riagg geholpen kan worden. Het verhaal is in een vlotte stijl geschreven met veel dialogen en weinig moeilijke woorden. Het enige moeilijke en belangrijke woord "autistiform" wordt verder niet uitgelegd.