Door Aksel Selmer

Gyda, een meisje van 11 jaar, heeft een zusje van 8 dat geboren is met een hersenbeschadiging. Ze is druk, kan niet praten en snapt het verband tussen fout en straf niet. Daarom moet iedereen op haar letten. Als de ouders i.v.m. een ziekenhuisopname weg zijn, gaat Linda er vandoor. Dan blijkt dat ook de oudere, pesterige broer er alles voor over heeft om zijn zusje terug te vinden.

Vanuit de hoofdpersoon wordt heel nuchter en duidelijk verteld hoe zwaar de belasting voor een gezin met een hyperkinetisch kind is. Iedereen heeft het er op z'n tijd moeilijk mee, maar omdat Linda zo vanzelfsprekend opgenomen en geaccepteerd wordt, komt het verhaal heel positief over. Door het eenvoudige, heldere taalgebruik en de korte zinnen leest het erg makkelijk. Ook de korte hoofdstukken en het duidelijke lettertype werken daaraan mee. Het hoofdstuk over het gedode konijntje zullen sommige kinderen eng vinden, maar ook hier wordt op de goede manier gerelativeerd.