Hieronder een waargebeurd verhaal van een jozzer, 8 jaar.
Ze noemt zichzelf kabouter Jasmijn.
' Kabouter Jasmijn'  is sinds kort bij ons ingeschreven.
Ze vertelt over de eerste activiteit waaraan ze bij ons heeft meegedaan.

Jippie ik mag gaan schaatsen,

Omdat mama MS heeft ben ik een mantelzorger, dat betekent dat je soms wat meer moet doen voor je mama, omdat ze het dan zelf even niet kan,

Ik hou mama haar hand goed vast als we samen lopen en mama wat draaierig is. Als we dan samen lopen gaat het veel makkelijker.

En nu ben ik uitgenodigd om mee te gaan schaatsen met allemaal kinderen die ook mantelzorger zijn. Mama moet ons wel opgeven, zodat ze weten dat ik kom.

Ik vind het wel spannend, gelukkig mag mijn beste vriendje nu mee, want ik durf niet zo goed alleen.

We gaan naar een klein schaatsbaantje in de stad. De mevrouwen daar zijn heel aardig en vertellen waar je schaatsen kan halen en we krijgen echt schaatsles, dat is echt heel leuk.

Mama gaat met haar zuster even winkelen of zo en komt ons straks weer ophalen, wel spannend maar ik ben haar eigenlijk zo weer vergeten zo’n lol hebben we,

Daarna krijgen we warme chocomelk, en gaan we ook nog bingo spelen, dat is echt Cool.

Ik win een stuiterbal jippie, daar ben ik dol op.

Daar is mama ook weer, en ze lacht, en vraagt meteen hoe ik het vond en verteld me dan dat als ik weer een keertje mee wil doen met de mantelzorg, mijn vriendje niet meekan.

Mmmmm dat weet ik nog niet hoor, ik heb daar wel een meisje van school gezien, die heeft dus ook een zieke ouder. Ik zal er over nadenken en als ik weer een uitnodiging krijg zie ik wel,

Ik vond het vandaag wel heel erg leuk.

Daaaag,
Kabouter Jasmijn